Over

Reisschrijver

reisjournalist

Mijn prille leven begon op Curaçao, maar ik werd nog net geboren in Nederland – jammer voor mijn paspoort. Mijn ouders woonden er drie jaar en gaven les op de Shell School. Mijn reislust komt dus niet van een vreemde. Mijn vader is reisjournalist en reist met grote regelmaat voor verhalen. Op Reisschrijver schrijf ik over reizen in de ruimste zin van het woord: bezienswaardigheden, leuke verblijfsadresjes, hotspots, de locals, het politieke klimaat, heersende religies, enzovoort. Fotograferen is hierbij mijn veredelde hobby en doe ik met een Canon PowerShot SX100 IS. Ik schrijf over alle mogelijke landen, maar drie springen eruit, omdat ik daar iets mee ‘heb’.

Italië

Journalistiek gezien begon het met Italië. Ik werkte er een jaar als au pair – zie mijn serie Famiglia. Ik schreef langere tijd voor Italië.blog.nl. Wie houdt er niet van Italië? Ik in ieder geval! Er wonen is interessant. Italianen zijn intense mensen, maken van elke dag een feestje met lekker eten en veel uiterlijk vertoon. In Milaan, waar ik woonde, bekruipt je meer het gevoel alsof je gewoon in Noord-Europa bent, in Rome en Zuid-Italië proef je meer het clichématige Italië zoals in authentieke Italiaanse films. De armoedige kant zie je natuurlijk minder als toerist. Behoor je tot een rijke familie dan zit je goed, maar lange werkdagen met lage lonen zijn er eerder de regel. Intussen vaart la mafia wel bij de armoede.

napels

Turkije

Daarna kwam Turkije in beeld. Turkije is een zeer interessant, mooi en spannend land, als je tenminste bereid bent om je badplaats te verlaten. De mensen zijn er aardig en gastvrij. Het is een onuitputtelijk land om over te schrijven, zo lang er onrust heerst heeft de journalist werk. Ik schreef voor Turkije.blog.nl en Nederlanders in Turkije. Op een gegeven moment vond ik het wat beperkt worden om over één land te schrijven, de wereld is groter. Dat is meer voor de journalist die zich graag verdiept in een land en er jaren woont. Daarbij valt kritiek niet bij elk deel van de bevolking goed, verwensingen en bedreigingen waren dagelijkse kost.

Cappadocië

Rusland

Jelle Brandt Corstius wakkerde al eerder mijn interesse aan, maar nu wil het toeval dat mijn dochter (2013) half Russisch is. Voor mij inmiddels doodnormaal, maar een blijvende factor in mijn leven natuurlijk. Ik houd dus altijd een oogje op Rusland en andere voormalige Sovjet-landen, leer de taal en weet inmiddels heel wat over de cultuur: gerechten, gebruiken, bijgeloof, muziek, enzovoort. Nee, ik heb het niet over Poetin en vodka. Begin daar nooit over tegen een Rus….

moskou

Veel leesplezier en bij vragen: neem gerust contact op! Meer over mijn werk vind je hier.